ศาสนาคริสต์

             ศาสนาคริสต์มีแหล่งกำเนิดในดินแดนปาเลสไตน์หรือประเทศอิสราเอลในปัจจุบันเมื่อประมาณเกือบ 2,000 ปีมาแล้ว  เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุด โดยเฉพาะในหมู่ชาวตะวันตก  มีวิวัฒนาการมาจากศาสนายิวแต่มิใช่ศาสนาเดียวกันเพราะในปัจจุบัน  ศาสนายิวก็ยังคงมีอยู่และเป็นที่นับถือในหมู่ชุมชนชาวยิวในประเทศอิสราเอล

         ศาสนายิวและศาสนาคริสต์มีประวัติความเป็นมาร่วมกัน

           1. ก่อนการถือกำเนิดของศาสนาคริสต์ ดินแดนปาเลสไตน์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันซึ่งถูกปกครองโดยผู้สำเร็จราชการที่มาจากกรุงโรม

           2. ชนชาติยิวในดินแดนปาเรสไตน์ในสมัยนั้น นับถือศาสนายิวและศาสนายูดาย มีความเชื่อในพระเจ้าองค์เดียว คือ พระยะโฮวา(Jehovah) และเชื่อในคำทำนายของศาสดาพยารณ์ที่ว่าชาวยิวจะได้รับการปลดปล่อยจากอำนาจการปกครองของโรมันโดยพระมาซีอา(messiah)

          3. คำว่า "มาซีอา" เป็นภาษาฮีบรู(Hebrews) หรือภาษายิวโบราณ แปลว่า ผู้ที่พระเจ้ามอบหมายให้มาไถ่บาปแก่มนุษย์ พระเยซูคริสต์ทรงมีฐานะเป็นพระมาซีอาในความหมายนี้

          4. ศาสดาพยากรณ์(Prophet) คือบุคคลที่ทำหน้าที่เป็นคนกลางระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ เป็นผู้นำคำบัญฃาของพระเจ้ามาถ่ายทอดให้กับมนุษย์ทราบและปฏิบัติตาม ทั้งศาสนายิวและศาสนาคริสต์แต่ยอมรับให้ "โมเสส" เป็นศาสดาพยากรณ์ของศาสนาตนเช่นเดียวกัน

          5. บัญญัติ 10 ประการ เป็นหลักปฏิบัติสำคัญที่ได้รับการยอมรับนับถือจากประชาชนชาวยิวในประเทศอิสราเอลและชาวคริสต์ในปัจจุบัน ต่างก็มีที่มาจากคัมภีร์ไบเบิ้ลเช่นเดียวกัน

          ความเป็นมาของบัญญัติ 10 ประการ

          พระคัมภีร์ไบเบิ้ล ได้กล่าวถึงเรื่องราวของชนชาติยิวและหลักบัญญัติ 10 ประการ ซึ่งแสดงถึงพื้นฐานความเป็นมาของศาสนายิวและศาสนาคริสต์ที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาร่วมกันได้เป็นอย่างดี

          1. ถิ่นเดิมของชาวยิวหรือชาวฮีบรู ใช้ชีวิตร่อนเร่อยู่กลางทะเลทรายบริเวณทะเลทรายบริเวณเมโสโปเตเมีย โดยมี "อับราฮัม" เป็นผู้นำ ต่อมาได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่ดินแดน คานาอัน (Canaan) หรือประเทศอิสราเอลในปัจจุบัน เมื่อประมาณ 4,000 ปีมาแล้ว

          2. การอพยพหนีภัยแล้ง ไปอยู่ในดินแดนลุ่มแม่น้ำไนล์ ต่อมาเกิดความอดอยากแห้งแล้งในผืนแผ่นดิน ชาวยิวจึงพากันอพยพออกจากดินแดนคานาอันมุ่งหน้าไปสู่ดินแดนลุ่มแม่น้ำไนล์ ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์มากกว่า และต้องจำยอมอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองที่กดขี่ของชาวอียิปต์โบราณ

          3. การอพยพกลับคืนสู่ถิ่นเดิม โดยการนำของโมเสส ภายใต้การนำของโมเสส นำชนชาวยิวในสมัยนั้น ชาวยิวได้อพยพหนีความยากลำบากจากดินแดนลุ่มแม่น้ำไนล์ กลับคืนสู่คานาอัน อีกครั้ง โดยโมเสสได้อ้าง "บัญญัติ 10 ประการ" ในฐานะข้อปฏิบัติอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระเจ้าประทานมาให้และชาวยิวทุกคนต้องยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด

          4. จุดมุ่งหมายของการเผยแพร่ "บัญญัติ 10 ประการ" คือ เพื่อปลุกปลอบขวัญและกำลังใจให้ชาวยิวมีความอดทน ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบากมีความศรัทธาต่อพระเจ้าองค์เดิม ต้องทำงานหนักถึงสัปดาห์ละ 6 วัน โมเสสจึงมีฐานะเป็นศาสดาพยากรณ์เพราะเป็นผู้นำพระวัจนะของพระเจ้ามาบอกกล่าวกับมวลมนุษย์


สาระสำคัญของบัญญัติ 10 ประการ

      1. อย่ามีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากพระยะโฮวา
      2. อย่ากล่าวนามของพระเจ้าโดยไม่สมควร
      3. อย่าทำรูปเคารพศาสนาอื่นใด หรือทำความเคารพรูปเหล่านั้น
      4. จงนับถือบิดามารดาของตน
      5. จงระลึกถึงวันสะบาโต
      6. อย่าฆ่าคน
      7. อย่าลักทรัพย์
      8. อย่านินทาว่าร้ายผู้อื่น
      9. อย่าประพฤติผิดประเวณี
     10. อย่าโลภสิ่งของที่มิใช่ของตน